یاد و خاطره شهدا
گسترش فرهنگ ایثار و شهادت
درباره وبلاگ


زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کمتر از شهادت نیست .مقام معظم رهبری(مدظله العالی)

مدیر وبلاگ : جامانده از قافله
مطالب اخیر
زندگینامه و کرامات ومختصری درباره امام حسن مجتبی(ع),دلایل صلح امام حسن(ع)
 
تولد و كودكى امام حسن مجتبی علیه السلام             

امام‌ حسن‌ (ع‌) فرزند امیر مؤمنان‌ على‌ بن‌ ابیطالب‌ و مادرش‌ مهتر زنان‌ فاطمه‌زهرا دختر پیامبر خدا (ص‌) است‌.

امام‌ حسن‌ (ع‌) در شب‌ نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ سال‌ سوم‌ هجرت‌ در مدینه‌ تولد یافت‌. وى‌ نخستین‌ پسرى‌ بود كه‌ خداوند متعال‌ به‌ خانواده‌ على‌ و فاطمه‌ عنایت‌ كرد. رسول‌ اكرم‌ (ص‌) بلا فاصله‌ پس‌ از ولادتش‌، او را گرفت‌ و در گوش‌ چپش‌ اقامه‌ گفت‌. سپس‌ براى‌ او بار گوسفندى‌ قربانى‌ كرد، سرش‌ را تراشید و هموزن‌ موى‌ سرش‌ - كه‌ یك‌ درم‌ و چیزى‌ افزون‌ بود - نقره‌ به‌ مستمندان‌ داد. پیامبر (ص‌) دستور داد تا سرش‌ را عطر آگین‌ كنند و از آن‌ هنگام‌ آیین‌ عقیقه‌ و صدقه‌ دادن‌ به‌ هموزن‌ موى‌ سر نوزاد سنت‌ شد. این‌ نوزاد را " حسن‌ " نام‌ داد و این‌ نام‌ در جاهلیت‌ سابقه‌ نداشت‌. كنیه‌ او را ابومحمد نهاد و این‌ تنها كنیه‌ اوست‌.

لقب‌ هاى‌ او سبط، سید، زكى‌، مجتبى‌ است‌ كه‌ از همه‌ معروفتر "مجتبى‌" مى‌باشد. پیامبر اكرم‌ (ص‌) به‌ حسن‌ و برادرش‌ حسین‌ علاقه‌ خاصى‌ داشت‌ و بارها مى‌فرمود كه‌ حسن‌ و حسین‌ فرزندان‌ منند و به‌ پاس‌ همین‌ سخن‌ على‌ به‌ سایر فرزندان‌ خود مى‌فرمود : " شما فرزندان‌ من‌ هستید و حسن‌ و حسین‌ فرزندان‌ پیغمبر خدایند ". امام‌ حسن‌ هفت‌ سال‌ و خرده‌اى‌ زمان‌ جد بزرگوارش‌ را درك‌ نمود و در آغوش‌ مهر آن‌ حضرت‌ بسر برد و پس‌ از رحلت‌ پیامبر (ص‌) كه‌ با رحلت‌ حضرت‌ فاطمه‌ دو ماه‌ یا سه‌ ماه‌ بیشتر فاصله‌ نداشت‌، تحت‌ تربیت‌ پدر بزرگوار خود قرار گرفت‌.



نوع مطلب : ائمه اطهار، مقالات و مطالب مذهبی، 
برچسب ها : مختصری از زندگی پربار امام حسن مجتبی، صلح امام حسن، زندگینامه امام حسن مجتبی، مختصری اززندگی امام حسن، دلایل صلح امام حسن مجتبی، مروری برزندگی امام حسن مجتبی، کرامات امام حسن،
لینک های مرتبط :

شناخت زمینه ها وعلل صلح امام حسن(ع) – مقالات مذهبی

شناخت زمینه ها و علل صلح امام حسن(ع)

به طور كلى - و هم تاریخ اسلام نشان مى دهد - كه براى امام و پیشواى مسلمین ، در یك شرایط خاصى جایز است - و احیانا لازم و واجب است - كه قرار داد صلح امضاء كند ، همچنان كه پیغمبر اكرم رسما این كار را در موارد مختلف انجام داد ، هم با اهل كتاب در یك مواقع معینى قرار داد صلح امضا كرد و هم حتى با مشركین قرار داد صلح امضا كرد ، و در مواقعى هم البته مى جنگید . و بعد ، از فقه اسلامى كلیاتى ذكر كردم و به اصطلاح استحسان عقلى عرض كردیم كه این مطلب معقول نیست كه بگوییم یك دین یا یك سیستم ( هر چه مى خواهید اسمش را بگذارید ) اگر قانون جنگ را مجاز مى داند معنایش این است كه آن را در تمام شرایط لازم مى داند و در هیچ شرایطى صلح و به اصطلاح همزیستى ، یعنى متاركه جنگ را جایز نمى داند ، كما این كه نقطه مقابلش هم غلط است كه یك كسى بگوید اساسا ما دشمن جنگ هستیم به طور كلى و طرفدار صلح هستیم به طور كلى . اى بسا جنگها كه مقدمه صلحِ كاملتر است و اى بسا صلحها كه زمینه را براى یك جنگ پیروزمندانه ، بهتر فراهم مى كند .

این ها یك كلیاتى بود كه در جلسه پیش عرض كردیم . بعد قرار شد كه درباره این موضوع صحبت كنیم كه وضع زمان امام حسن چه وضعى بود و آن شرایط چه شرایطى بود كه امام حسن در آن شرایط صلح كرد و در واقع مجبور شد كه صلح كند ، و نیز این شرایط با شرایط زمان امام حسین چه تفاوتى داشت كه امام حسین حاضر نشد صلح كند . تفاوت های خیلى فراوان و زیادى دارد . حال من جنبه هاى مختلفش را برایتان عرض مى كنم ، بعد آقایان خودشان قضاوت بكنند .



نوع مطلب : ائمه اطهار، مقالات و مطالب مذهبی، مقالات و مطالب اجتماعی، بزرگان، 
برچسب ها : شناخت علل صلح امام حسن، صلح حسنی، صلح امام حسن، صلح امام حسن ومعاویه، مقالات، مقالات مذهبی، زمینه های صلح امام حسن،
لینک های مرتبط :

علل صلح امام حسن مجتبی (ع) – مقالات دینی

علل صلح آمام حسن مجتبی(ع)

1– تکلیف گرایی

شماری بر این باورند که علت اصلی صلح امام حسن (ع) انجام وظیفه بود، زیرا امامان معصوم هر کدام وظیفه خاصّی داشته اند که از سوی خداوند تعیین شده است. از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود: «به راستی که وصیّت به صورت کتابی از آسمان بر محمد (ص) نازل گردید و نامه مُهر شده ای جز وصیّت بر آن حضرت نازل نشد. جبرئیل عرض کرد: ای محمد! این است وصیّت تو در امت خویش که نزد خاندانت خواهد بود. رسول خدا (ص) فرمود: ای جبرئیل! کدام خاندانم؟ عرض کرد: بندگان برگزیده خدا از آنها و دودمانشان، تا علم نبوت را از تو ارث برند... به راستی وصیّت، مُهرهایی بود، پس علی (ع) مهر اول را گشود و هر چه در آن بود بر طبق آن عمل کرد؛ سپس حسن (ع) مهر دوم را گشود و هر چه در آن بود به آن عمل کرد و چون حسن (ع) از دنیا رفت، حسین (ع) مهر سوم را گشود و دید دستور خروج و کشتن و کشته شدن در آن بود... .»(1)

اگر علت صلح امام حسن (ع) انجام تکلیف الهی باشد؛ بدین معنا که خداوند چنین وظیفه ای را برای آن حضرت تعیین کرده است، اشکال و شبهه ای بر صلح ایشان وارد نیست، و اگر می بینیم برخی اشکال هایی بر آن وارد می کنند به این دلیل است که سرّ آن را نمی دانند.



نوع مطلب : بزرگان، مقالات و مطالب اجتماعی، مقالات و مطالب مذهبی، ائمه اطهار، 
برچسب ها : صلح امام حسن، صلح حسنی، دلایل صلح امام حسن، علل صلح امام حسن ومعاویه، مقالات، مقالات مذهبی،
لینک های مرتبط :





پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی



در این وبلاگ
در كل اینترنت
وصیت شهدا