تبلیغات
یاد و خاطره شهدا - مطالب اردیبهشت 1394
 
یاد و خاطره شهدا
گسترش فرهنگ ایثار و شهادت
درباره وبلاگ


زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کمتر از شهادت نیست .مقام معظم رهبری(مدظله العالی)

مدیر وبلاگ : جامانده از قافله
مطالب اخیر

    عفاف وحجاب،حجاب قانون فردی یا اجتماعی

 

حجاب اسلامی قانون فردی یا اجتماعی؟

آیا اجرای قوانین، اعم از الهی و بشری می توانند الزامی و اجباری باشند؟ آیا حکومت می تواند مردم را مجبور به رعایت قانونی خاص نمایند؟ و آیا در حکومت و جامعه اسلامی الزام و اجبار با آیه شریفه «لا اکراه فی الدین»[1] منافاتی ندارد؟
در ابتدای بحث تذکر این نکته لازم است که ما در این نوشتار تنها به مسأله حجاب به عنوان یکی  از مصادیق احکام شرعی، که بیشتر مورد سؤال قرار می گیرد، اشاره می کنیم؛ هر چند  آنچه بیان می شود اختصاص به حجاب ندارد و در در همه احکام الهی ساری و جاری خواهد بود.
در امر حجاب سه حوزه ی متفاوت وجود دارد که عدم تفکیک بین این سه حوزه باعث ایجاد شبهه شده است. آن سه حوزه عبارتند از :

1. حوزۀ اندیشه و تفکر:

گاه با توجه به فواید عقلائی و تجربی پوشش  برای زنان و آثار و پیامدهای منفی برهنگی؛ حجاب اسلامی به عنوان یک تفکر و اندیشه برتر مطرح می شود؛ در این حوزه که حوزه تفکر و اندیشه است اجبار راه ندارد و نمی توان کسی را مجبور به پذیرش اندیشه ای خاص کرد مگر اینکه خود شخص نسبت به درستی و برتری اندیشه ای خاص به یقین برسد.

 

2. حوزۀ اعتقاد و ایمان:

در این حوزه بر اساس متون دینی (آیات و روایات) اصل حجاب و میزان آن معین می شود و اعتقاد به آن ضروری دین شمرده می شود [2]. در این حوزه نیز اجبار راه ندارد و نمی توان کسی را مجبور به پذیرش عقیده خاص نمود.[3]

 

 عفاف وحجاب،حجاب قانون فردی یا اجتماعی

 

3. حوزۀ قوانین اجتماعی:

اگر نوعی پوشش در جامعه ای به عنوان قانون مطرح شد در اینصورت الزامی بودن در دل قانون بودن آن، نهفته است.

اگر قبول کنیم که الزام و اجبار در این حوزه نیز نباید باشد آنگاه فلسفه ای برای تشریع و وضع قوانین اجتماعی باقی نخواهد ماند. به عنوان نمونه اگر راهنمایی و رانندگی قوانینی را وضع نماید اما اجرای آن الزامی نباشد وضع این قانون، لغو خواهد بود؛ به تعبیر دیگر قید الزام در دل کلمه‌ی قانون نهفته است.

در جامعه اسلامی، به خاطر حفظ آرامش جامعه و همچنین حفظ جامعه از مظاهر گناه، حجاب اسلامی یک قانون اجتماعی قلمداد می شود به عبارت دیگر؛ حجاب هم حق الله است و هم حق جامعه (یعنی با رعایت حجاب، جامعه سالم می ماند) از این جهت که فرمان الهی رعایت نشده است حق الله می باشد و از جهت دیگر که موجب به گناه افتادن دیگران می گردد و همچنین زن گوهر عفت خود را که بایستی برای همسرش حفظ کند به دیگران عرضه می کند، حق الناس محسوب می شود.

به تعبیر استاد حجة الاسلام و المسلمین ماندگاری یک خانم بدحجاب به چهار گروه لطمه می زند:

1- در خیابان جوان عفیف نمی خواهد به چهره این خانم نگاه کند، بنابراین به خودش فشار می آورد و سرش را پایین می اندازد؛ پس این فرد اذیت می شود و حقش ضایع می شود زیرا می توانست راحت در خیابان راه برود مثل فردی که وقتی آلودگی هوا وجود دارد مجبور است ماسک بزند.

2- به جوان بی بند و بار هم ظلم می شود زیرا این جوان وقتی این خانم را در خیابان می بیند ازدواجش به عقب می افتد چون مجانی دارد نیازش را برطرف می کند؛ فرد باید نیازش را با ازدواج برطرف کند نه هرزگی و چشم چرانی.

3- چنین خانم هایی به ما می گویند که چرا ازدواج های مان عق افتاده است؛ متاعی که باید گران بفروشند دارند مفت در خیابان حراج می کنند یعنی دارند به خودشان ظلم می کنند.

4- به متأهل ها هم ظلم می شود؛ زیرا آقایان متأهل چشم شان به این خانم می افتد که خیلی مرتب است، وقتی به خانه می رند خانم را در آشپزخانه می بینند که خیلی مرتب نیست و به خاطر همین قیافه را مقایسه می کنند و شروع به بهانه گیری می کند و زندگی به هم می ریزد.

امیدواریم که بانوان جامعه ما به این نکات، با دقت بیشتری بیندیشند.

 

                                                      عفاف وحجاب،حجاب قانون فردی یا اجتماعی

                                 برگرفته از: وبلاگ ولایت فقیه وحکومت اسلامی

پی نوشت:

[1] . سوره مبارکه بقره؛ آیه 256

[2] . آیات و روایات در این زمینه را می توانید در جلد 101 بحار الانوار؛ باب 34؛ من یحل النظر إلیه و من لا یحل و ما یحرم من النظر و ... مطالعه فرمایید.

[3] .جهت مطالعه بیشتر رجوع شود به تفاسیر قرآن ذیل آیه 256 سوره مبارکه بقره.

 



نوع مطلب : فرهنگ عفاف و حجاب، مقالات و مطالب اجتماعی، مقالات و مطالب مذهبی، 
برچسب ها : عفاف وحجاب، حجاب اسلامی، پوشش اسلامی، محجبه، حجتب قانون فردی یا اجتماعی،
لینک های مرتبط :

زندگینامه حضرت امام رضا(ع)،مقام معظم رهبری ،غبار روبی ضریح مقدس امام رضا(ع)

مقدمه :

امام علی ‌بن موسی‌الرضا علیه‌السلام هشتمین امام شیعیان از سلاله پاك رسول خدا و هشتمین جانشین پیامبر مكرم اسلام می‌باشند.

ایشان در سن 35 سالگی عهده‌دار مسئولیت امامت ورهبری شیعیان گردیدند و حیات ایشان مقارن بود با خلافت خلفای عباسی كه سختی‌ها و رنج بسیاری رابر امام رواداشتند و سر انجام مامون عباسی ایشان رادرسن 55 سالگی به شهادت رساند.دراین نوشته به طور خلاصه, بعضی ازابعاد زندگانی آن حضرت را بررسی می نماییم.

نام ،لقب و كنیه امام :

نام مبارك ایشان علی و كنیه آن حضرت ابوالحسن و مشهورترین لقب ایشان "رضا" به معنای "خشنودی" می‌باشد. امام محمدتقی علیه‌السلام امام نهم و فرزند ایشان سبب نامیده شدن آن حضرت به این لقب را اینگونه نقل می‌فرمایند :" خداوند او را رضا لقب نهاد زیرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار در زمین از او خشنود بوده‌اند و ایشان را برای امامت پسندیده اند و همینطور ( به خاطر خلق و خوی نیكوی امام ) هم دوستان و نزدیكان و هم دشمنان از ایشان راضی و خشنود بود‌ند".

یكی از القاب مشهور حضرت " عالم آل محمد " است . این لقب نشانگر ظهور علم و دانش ایشان می‌باشد.جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خویش, بویژه علمای ادیان مختلف انجام داد و در همه آنها با سربلندی تمام بیرون آمد دلیل کوچکی براین سخن است، که قسمتی از این مناظرات در بخش " جنبه علمی امام " آمده است. این توانایی و برتری امام, در تسلط بر علوم یكی از دلایل امامت ایشان می‌باشد و با تأمل در سخنان امام در این مناظرات, كاملاً این مطلب روشن می‌گردد كه این علوم جز از یك منبع وابسته به الهام و وحی نمی‌تواند سرچشمه گرفته باشد. 


زندگینامه حضرت امام رضا(ع)

 



نوع مطلب : بزرگان، زندگینامه بزرگان، ائمه اطهار، هیئت های مذهبی، 
برچسب ها : زندگینامه امام رضا، هشتمین امام، مشهدمقدس، مروری بر زندگی امام رضا، زندگینامه حضرت ثامن الحجج، ضامن آهو،
لینک های مرتبط :
مشورت در آیات وروایات

مشورت در آیات و روایات

مشورت به معنای رأی خواستن و تدبیر خواستن است.

اهمیت شورا و مشورت در دین اسلام از آنجا روشن می‌شود که یکی از سوره‌های قرآن به این نام نازل شده است.

قرآن علاوه بر اینکه انجام کارها با مشورت را یکی از نشانه های اصلی ایمان می‌شمارد، آن را در ردیف اعمالی چون نماز، زکات و انفاق قرار می دهد: «و کسانی ‌که دعوت پروردگارشان را پذیرفتند، نماز را برپا داشتند و کارهایشان را با مشورت یکدیگر انجام دادند و از آنچه روزی آنها کردیم‌، انفاق نمودند.» (شوری-38)

انبیا و امامان نیز که انسان‌هایی کامل هستند، از مشورت بی نیاز نبوده‌اند، چنانکه قرآن كریم مسئله مشورت را مهم دانسته و آن را به صورت یک فرمان الهی بیان کرده است .

در آیه 159 سوره آل عمران خطاب به پیامبر می فرماید : « در کارها با آنان مشورت کن »




نوع مطلب : امر به معروف و نهی ازمنکر، مقالات و مطالب اجتماعی، مقالات و مطالب مذهبی، 
برچسب ها : مشورت، شورا، مشورت درقرآن، مشورت در آیات وروایات، اهمیت مشورت، اسلام ومشورت،
لینک های مرتبط :





پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی



در این وبلاگ
در كل اینترنت
وصیت شهدا